U breidt uw bedrijf uit naar de VS en u weet dat u mensen nodig zult hebben. Vaak komt deze stap kort nadat u wat verkopen in de VS hebt gehad. Gefeliciteerd dat u het zover hebt geschopt.
Wanneer u uw spelplan voor de uitbreiding in de VS ontwikkelt, vergroot een nauwkeurig budget uw kansen op succes. Dit kan verrassend moeilijk zijn, omdat dienstverleners hun vergoedingen delen, maar vaak geen inzicht geven in de bijkomende kosten rondom hun diensten. Dit artikel geeft u een uitgebreide lijst van Amerikaanse arbeidskosten, zodat u dit vakje met vertrouwen kunt aanvinken voor uw algehele Amerikaanse uitbreidingsbudget.
Als u denkt dat het inhuren van Amerikaanse werknemers duurder is dan in uw eigen land, dan is de kans groot dat u gelijk hebt.
Over het algemeen liggen de salarissen in de VS hoger dan in het Verenigd Koninkrijk, de meeste landen in Europa, Azië en Oceanië.
Laten we eens kijken naar het gemiddelde salaris in USD voor SaaS Sales Executives wereldwijd. We krijgen wat inzicht uit de onderstaande tabel, maar landen en salaris vergelijken is nog maar het begin van het verhaal.
Bronnen: Payscale.com, Reed.com, Reed.co.uk, CNBC.com, Figures.HR, Comparably.com, Wageindicator.org, Flex.capital
In de VS, net als in veel andere landen, variëren de salarissen enorm in het land, en zijn ze duurder in grote steden. Niet alleen zijn de salarissen in de VS hoger dan in veel andere landen, maar we hebben ook grote Amerikaanse steden hieronder uitgelicht om te illustreren hoe de locatie van uw Amerikaanse werknemer een aanzienlijke impact kan hebben op uw winst.
Bronnen: Payscale.com, Reed.com, Figures.HR, Wageindicator.org
Wanneer u deze en andere steden bekijkt, zult u zien dat de oost- en westkust van de VS het duurst zijn, terwijl werknemers in de zuidelijke staten van de VS lagere salarissen verdienen.
U vraagt zich misschien af of u het talent dat u nodig hebt, kunt aantrekken in low-cost gebieden. In het geval van SaaS-verkoop hebben kandidaten vaak een bedrijfs- of marketingdiploma en ervaring in softwareverkoop, die u in veel grootstedelijke gebieden in de VS kunt vinden.
Joanne Farquharson, CEO van Foothold America, zegt dat veel van hun klanten die gebruikmaken van hun Employee Management Service en hun eerste paar werknemers in de VS aannemen, mensen werven voor functies in bedrijfsontwikkeling of accountmanagement. " Tenzij uw product een diploma in een gespecialiseerd vakgebied vereist en er andere dwingende redenen zijn om in een dure industrielocatie te werken, raden we aan om werknemers te werven in steden en regio's met lagere kosten ", aldus Farquharson.
Niet alleen de hoogte van het salaris is belangrijk, maar u moet ook bekend zijn met de classificatie van werknemers en de impact daarvan op de loonbetaling. De Fair Labor Standards Act (FSLA), die in 1938 werd ingevoerd, beschrijft de bescherming van werknemers met betrekking tot minimumloon, overuren en de frequentie van loonbetaling. Werknemers worden ingedeeld in de categorieën 'vrijgesteld' of 'niet-vrijgesteld' van de wetgeving. Het bepalen van de classificatie van sommige functies kan lastig zijn. Zelfs ervaren HR-professionals zullen hierover moeten nadenken. Over het algemeen zijn leidinggevende, administratieve, professionele, sommige computergerelateerde functies en verkoopfuncties vrijgesteld van overuren. Sommige staten hanteren een minimumloon voor vrijgestelde werknemers. In Californië moet een softwaremedewerker minimaal $ 104,150 per jaar verdienen om te voorkomen dat hij of zij uurloon en overuren hoeft te betalen. Maak een fout met deze wetgeving en bereid u voor op hoge boetes en mogelijk achterstallig loon.
In veel delen van de wereld worden werknemers eenmaal per maand betaald. FLSA en veel staatswerkgelegenheidsvoorschriften vereisen frequentere betaling. Over het algemeen worden Amerikaanse werknemers om de twee weken of twee keer per maand betaald. Het is belangrijk om op de hoogte te zijn van de cashflowimpact van de salarisbetaling om de twee weken. Deze betaalfrequentie betekent dat er 26 betalingen per jaar zijn. Daarom ontvangen werknemers twee maanden per jaar drie salarisstroken. Het lijkt misschien een kleinigheid, maar het verrast vaak niet-Amerikaanse financiële afdelingen het eerste jaar.
Hoewel het bruto salaris een fundamenteel stuk informatie is, is het slechts een klein deel van de totale kosten voor u, de werkgever. U betaalt belasting om de openbare welzijnssystemen van het land te financieren, zoals sociale zekerheid en werkloosheidsbescherming. Andere kosten die verband houden met werkgelegenheid kunnen bijvoorbeeld werknemerscompensatiedekking en door de staat verplicht ouderschapsverlof omvatten. In de VS lijken belastingen op het eerste gezicht misschien laag, maar de extra kosten van particuliere ziektekostenverzekeringen maken het inhuren van Amerikaanse werknemers net zo duur als landen met hogere belastingen, zoals Denemarken en Frankrijk (hier later meer over).
Als Amerikaanse werkgever bent u verantwoordelijk voor federale, staats- en mogelijk lokale belastingen. Boetes voor het te laat of niet betalen van werkgeversgerelateerde belastingen zijn hoog en onverzettelijk. De Internal Revenue Service (IRS), de belastingdienst van de Amerikaanse federale overheid, legt een boete op van 2% van de loonlijst voor een late betaling van slechts één dag. Zes dagen of meer en de boete loopt op tot 5%. Te late betaling na 16 dagen resulteert in een boete van 10% plus rente die oploopt tot wel 15% van de loonlijst. Bovendien rekenen de staten waar de werknemers zich bevinden ook aanzienlijke boetes voor het te laat betalen van werkgeversinhoudingen.
Wat zijn de belastingen waarvoor u verantwoordelijk bent? Hier is een basislexicon voor Amerikaanse werkgeversbelastingen.
FUTA (uitgesproken als foe-ta) – Federal Unemployment Tax Act . Deze belasting wordt door de federale overheid aan werkgevers opgelegd en vervolgens verdeeld over de staten voor hun werkloosheidsfondsen. Sinds 2011 bedraagt de FUTA 6% van de eerste $7,000 van het salaris van een werknemer, oftewel slechts $420 per werknemer per jaar.
SUTA (uitgesproken als 'soe-ta') – State Unemployment Tax Act (Wet op de werkloosheidsbelasting van de staat) . Elke staat bepaalt zelf hoeveel SUTA er van werkgevers wordt geïnd om de federale overheid aan te vullen. De tarieven variëren en kunnen afhangen van het werkloosheidspercentage van een individuele werkgever. Met andere woorden, als u veel werknemers ontslaat, kunnen uw SUTA-tarieven stijgen. In tijden van hoge werkloosheid zullen werkgevers een stijging van deze tarieven zien, omdat de werkloosheidsfondsen moeten worden aangevuld.
FICA (uitgesproken als fy-ka), de Federal Insurance Contributions Act, vaak kortweg Social Security genoemd , ondersteunt Amerikaanse burgers met een aantal specifieke uitkeringen: pensioen, nabestaandenuitkering, arbeidsongeschiktheidsuitkering en aanvullende ziektekostenverzekering. Werkgevers houden de premies in voor Social Security en Medicare, die respectievelijk 6.2% en 1.45% van het salaris van de werknemer bedragen. Er is een maximumbedrag voor de Social Security-premie, maar voor hoge inkomens geldt een extra belasting.
Een arbeidsongeschiktheidsverzekering is verplicht voor alle werkgevers en wordt gebruikt om het loon te betalen van werknemers die tijdens hun werk gewond raken. De premies zijn gebaseerd op de functiecategorie en het salaris. De premies worden vastgesteld door particuliere verzekeringsmaatschappijen, hoewel sommige staten hun eigen fondsen en premieberekeningen beheren. De onderstaande formule kan verwarrend zijn voor werkgevers die simpelweg willen weten wat de kosten zijn.
Bijvoorbeeld, voor een inside salesperson die $ 100,000 per jaar verdient, kan een werkgever ongeveer $ 350 per jaar betalen aan werknemerscompensatie. Banen met een grotere kans op letsel, zoals bouwvakkers, kunnen 30 of 40 keer zo duur zijn.
Tot nu toe kost die verkoper van $ 100,000 je ongeveer $ 110,000 per jaar. Niet slecht, toch?
Als u genoeg weet over de Verenigde Staten om te vermoeden dat het meer moet kosten dan dat, dan heeft u gelijk. Hier komt het deel van het gesprek over werkgelegenheid dat de meest vastberaden ondernemer kan teleurstellen.
Laten we het hebben over het Amerikaanse ziektekostenstelsel.
Een klein deel van de Amerikaanse burgers heeft toegang tot de overheidsprogramma's voor ziektekostenverzekeringen, Medicaid en Medicare, die respectievelijk bedoeld zijn voor de armen en ouderen. Sinds de jaren 1940 zijn werkgevers onbedoeld in de ziektekostenverzekeringsbranche terechtgekomen vanwege wetgeving die noodzakelijk werd gemaakt door de Tweede Wereldoorlog. De Stabilization Act van 1942 beperkte loonsverhogingen om inflatie tijdens de oorlog te bestrijden. Om werknemers aan te trekken, begonnen werkgevers ziektekostenverzekeringen aan te bieden als stimulans, omdat bijdragen aan ziektekostenpremies niet als belastbaar inkomen werden beschouwd. Naarmate de kosten van ziektekostenverzekeringen toenamen, nam ook de impact van de belastingprikkel toe.
Tegenwoordig krijgt meer dan de helft van de Amerikanen een ziektekostenverzekering via het particuliere zorgstelsel dat beschikbaar is gesteld door werkgevers. Werknemers en werkgevers besparen jaarlijks miljoenen belastingdollars vanwege de manier waarop het systeem is geëvolueerd. U kunt zich voorstellen hoe diepgeworteld dit systeem van gezondheidszorgdistributie is en waarom sommigen bezwaar maken tegen een nationale gezondheidsdienst.
In 2010, met de invoering van de Affordable Care Act (ACA), legde de federale overheid werkgevers voor het eerst de verplichting op om bij te dragen aan de ziektekostenverzekering van hun werknemers. Deze verplichting gold echter alleen voor bedrijven met meer dan 50 werknemers. Zelfs zonder een verplichte ziektekostenverzekering bieden de meeste Amerikaanse bedrijven collectieve ziektekostenverzekeringen aan. Werkgevers die geen uitgebreide ziektekostenverzekering aanbieden, zullen moeite hebben om werknemers aan te trekken en te behouden. Dit geldt met name voor niet-Amerikaanse bedrijven met een beperkte aanwezigheid in de VS, omdat werknemers mogelijk geen vertrouwen hebben in het begrip van een buitenlandse organisatie van de Amerikaanse werkcultuur en de verwachtingen van werknemers.
Al meer dan 20 jaar biedt het jaarlijkse onderzoek van de Kaiser Family Foundation naar ziektekostenverzekeringen voor werkgevers een maatstaf voor werkgevers die hun werknemers een dergelijke verzekering aanbieden. Bent u er klaar voor? In 2021 bedroeg de gemiddelde werkgeversbijdrage aan de gezinsverzekering meer dan $ 16,000 per werknemer per jaar, en de individuele ziektekostenverzekering bijna $ 8,000 per werknemer per jaar.
Als u ook nog andere voordelen zoals tandarts-, oogheelkundige, levens- en arbeidsongeschiktheidsverzekeringen meerekent om een compleet pakket aan secundaire arbeidsvoorwaarden te bieden, kunt u rekenen op een extra paar duizend dollar per werknemer per jaar.
Pensioenregelingen voor werknemers, 401k-regelingen genoemd, zijn in de VS niet verplicht, maar net als bij ziektekostenverzekeringen bieden verstandige werkgevers dit voordeel. De gemiddelde bijdrage van de werkgever aan het pensioen bedraagt tussen de 3% en 6% van het salaris tot de jaarlijkse limieten van de IRS volgens het Amerikaanse Bureau of Labor Statistics. In tegenstelling tot sommige andere landen is bonusbetaling in de VS onderworpen aan pensioenbijdragen. Het is een detail dat gemakkelijk over het hoofd wordt gezien en uw budget in de war kan schoppen. Stel u voor dat de royale prestatiebonus van 10% die u geeft u 14% van het salaris van de werknemer kost omdat u een pensioenbijdrage van 4% hebt.
Over bonussen gesproken: de gemiddelde jaarlijkse bonus in 2021 voor werknemers met een vrijstelling van overuren bedroeg 11.6% van het salaris, terwijl werknemers zonder vrijstelling een eindejaarsbonus van 5.6% van het salaris ontvingen, aldus Zippia The Career Experts.
Op een moeilijke arbeidsmarkt moeten werkgevers creatief zijn om werknemers aan te trekken. Voordelen zoals tekenbonussen, betaald ouderschapsverlof, autovergoedingen en sportschoollidmaatschappen zijn er een paar die uw salaris met $ 5,000 tot $ 20,000 per werknemer kunnen opblazen.
Ten slotte betekent de complexiteit van federale en staatswerkgelegenheidsnaleving dat u een payroll- en benefitsadministrator moet hebben. Zelfs grote werkgevers besteden deze taken uit. De kosten voor een buitenlandse werkgever die gebruikmaakt van een Employer of Record-service om werkgelegenheidsrisico's te beheren en te voorkomen dat er een Amerikaanse entiteit en een HR-afdeling wordt opgericht, bedragen ongeveer $ 9,000 - $ 12,000 per jaar per werknemer.
Als u tot hier hebt gelezen, hebben de kosten van Amerikaanse werkgelegenheid u misschien niet afgeschrikt van uw Amerikaanse expansieplannen. Dat is geweldig, want u zult merken dat, net als bij zoveel andere niet-Amerikaanse bedrijven, uw Amerikaanse inkomsten gemakkelijk de inkomsten van uw thuisland of de wereldwijde inkomsten kunnen overtreffen.
Laten we het allemaal optellen. De Amerikaanse werknemer met een jaarsalaris van $ 100 kan $ 135 of meer kosten.
Er is ook goed nieuws. Amerikaanse werknemers werken veel. U bent niet verplicht om betaalde vrije tijd aan te bieden en door slechts 15 vakantiedagen aan te bieden, heeft u een voorsprong op veel Amerikaanse werkgevers. Hoewel de balans tussen werk en privéleven in de VS in de loop der jaren is verbeterd, is de mentaliteit van een Amerikaanse werknemer om korte vakanties te nemen en in het weekend en op feestdagen e-mails te beantwoorden.
Het optellen van de kosten voor het in dienst nemen van een werknemer geeft u niet het inzicht dat u nodig hebt om het inhuren van Amerikaanse werknemers effectief te maken voor uw bedrijf. Inzicht in de Amerikaanse werkcultuur en de verwachtingen van werknemers zorgt ervoor dat u werknemers behoudt, en dat is cruciaal. Personeelsverloop kost bedrijven jaarlijks miljarden, ofwel ongeveer een derde van het jaarsalaris per vervangen werknemer, volgens de Society for Human Resource Management (SHRM). Wanneer u uw expansie naar de VS plant, zorg er dan voor dat uw vertrouwde partners u kunnen begeleiden bij deze nuances op het gebied van personeelsbeleid.
Als succesvolle ondernemer heeft u waarschijnlijk al werknemers in uw thuisland in dienst genomen. De belastingen en secundaire arbeidsvoorwaarden zijn u bekend, omdat u de markt goed kent. Ooit zal dat voor u in de VS ook zo zijn. Maak tot die tijd uw plannen met een goed inzicht in de werkelijke kosten van het in dienst nemen van Amerikaanse werknemers en neem vandaag nog contact met ons op om met een adviseur voor expansie in de VS te spreken.
