Amerikaanse ziektekostenverzekering uitgelegd voor internationale werkgevers

Als u uw eerste werknemer in de VS in dienst heeft genomen, of dat binnenkort gaat doen, is een van de eerste vragen die u zich stelt: welke ziektekostenverzekering moet ik aanbieden, en wat houdt dat allemaal precies in?

In het Verenigd Koninkrijk bestaat deze vraag niet. De NHS dekt iedereen. Het equivalent in Duitsland of Nederland gaat over het aanvullen van de wettelijke ziektekostenverzekering, niet over het helemaal opnieuw opbouwen van een pakket aan secundaire arbeidsvoorwaarden. In de VS begin je helemaal vanaf nul en is de terminologie volkomen onbekend.

PPO, HMO, HDHP, EPO, eigen risico, eigen bijdrage, co-insurance, maximumbedrag voor eigen rekening, binnen het netwerk, open inschrijving. Elk van deze termen is belangrijk, omdat uw Amerikaanse werknemers ernaar zullen vragen voordat ze uw baan accepteren en er beslissingen op zullen baseren telkens wanneer ze een arts bezoeken.

Deze handleiding legt elke term in begrijpelijke taal uit, geeft u de geverifieerde cijfers voor 2025 en 2026 die u nodig hebt voor uw budgettering, en laat u zien hoe een goede regeling eruitziet wanneer u als internationale werkgever voor het eerst een ziektekostenverzekering opzet.

Waarom de Amerikaanse ziektekostenverzekering anders is dan alles wat u thuis gewend bent

Voordat we de terminologie bespreken, is het handig om de structuur te begrijpen.

In het Verenigd Koninkrijk is de NHS-dekking standaard inbegrepen. Een door de werkgever gesponsorde particuliere ziektekostenverzekering is een optioneel voordeel, dat vooral wordt gebruikt voor snellere toegang tot specialisten. De meeste Britse werknemers staan ​​nooit stil bij de rol van hun werkgever in hun gezondheidszorg.

In de VS is een door de werkgever aangeboden ziektekostenverzekering de primaire zorgdekking voor ongeveer 154 miljoen Amerikanen onder de 65 jaar, volgens de KFF 2025 Employer Health Benefits Survey . Er bestaat geen universeel publiek systeem voor volwassenen in de werkende leeftijd. Als uw werknemer geen door de werkgever aangeboden verzekering heeft, moet hij of zij zelf een verzekering afsluiten via de Health Insurance Marketplace of het zonder verzekering stellen.

Dit betekent twee dingen voor u als internationale werkgever:

• Het aanbieden van een ziektekostenverzekering is geen extraatje, maar een essentiële vereiste. Amerikaanse sollicitanten voor professionele functies zullen tijdens de sollicitatieprocedure vragen stellen over uw ziektekostenverzekering. Een slechte of geen verzekering is een aanzienlijk nadeel bij het werven van personeel.
• U bent verantwoordelijk voor het selecteren, financieren en beheren van de zorgverzekering. In tegenstelling tot de automatische pensioenregeling in het VK, die relatief gestandaardiseerd is, vereisen zorgverzekeringen in de VS daadwerkelijke beslissingen over het type verzekering, het netwerk, de kostenverdeling en de hoogte van de werkgeversbijdrage.

Het goede nieuws: als u gebruikmaakt van een Employer of Record (EOR) of een PEO+-constructie, hebben uw werknemers toegang tot een ziektekostenverzekering via het collectieve plan van de verzekeraar. U hoeft het plan niet zelf samen te stellen. U profiteert van groepstarieven die zijn gebaseerd op een veel grotere groep werknemers dan wanneer u zelfstandig een verzekering afsluit. Dat is een van de meest tastbare voordelen van de EOR- en PEO+-modellen voor kleine internationale teams.

De woordenlijst: Alle termen die u zult tegenkomen

Wat is een premie?

Een premie is het maandelijkse bedrag dat betaald wordt om de ziektekostenverzekering actief te houden, ongeacht of de werknemer die maand gebruikmaakt van de zorg. De werkgever betaalt het grootste deel; de werknemer betaalt een deel via inhouding op het salaris.

Geverifieerde cijfers uit het KFF-onderzoek naar ziektekostenverzekeringen voor werkgevers:

• Gemiddelde jaarlijkse premie voor een individuele verzekering: $9,325 ($ 777 per maand)
• Gemiddelde jaarlijkse premie voor een gezinsverzekering: $26,993 ($ 2,249 per maand)
• Werknemers betalen gemiddeld 16% van de premie voor eenpersoonsverzekeringen ($ 1,440 per jaar) en 26% van de gezinspremie ($ 6,850 per jaar)
• De werkgever betaalt het resterende bedrag: ongeveer $7,957 voor enkelvoudige dekking en $20,143 voor gezinsdekking per jaar

De premie is het vaste, voorspelbare deel van de kosten van een zorgverzekering. De variabele onderdelen komen daarna.

Wat is een eigen risico?

Het eigen risico is het bedrag dat de werknemer uit eigen zak moet betalen voordat de verzekering de meeste medische kosten vergoedt.

Als het eigen risico $1,500 is en een werknemer een ingreep van $3,000 nodig heeft, betaalt hij of zij de eerste $1,500. Daarna begint de verzekering bij te dragen.

Volgens het KFF 2025-onderzoek bedraagt ​​het gemiddelde jaarlijkse eigen risico voor een individuele zorgverzekering in 2025 $ 1,886 . Dat is een stijging ten opzichte van $ 1,617 in 2020, een toename van 17% in vijf jaar tijd, omdat werkgevers steeds meer kosten doorberekenen aan hun werknemers.

Sommige soorten zorgverzekeringen (met name HMO's) hebben een lager eigen risico of helemaal geen eigen risico. Zorgverzekeringen met een hoog eigen risico (HDHP's) hebben, bewust, een veel hoger eigen risico in ruil voor lagere premies.

Het eigen risico geldt per planjaar, niet per kalenderjaar. Raadpleeg de polisvoorwaarden voor de datum waarop het eigen risico opnieuw wordt vastgesteld.

Wat is een eigen bijdrage?

Een eigen bijdrage is een vast bedrag dat de werknemer betaalt bij het afhandelen van de zorg, ongeacht de volledige kosten van het consult.

Bijvoorbeeld: een zorgverzekering kan een eigen bijdrage van $30 hebben voor een bezoek aan de huisarts. De werknemer betaalt $30. De verzekering dekt de rest. Eigen bijdragen gelden meestal nadat het eigen risico is voldaan, hoewel sommige verzekeringen bepaalde diensten (zoals bezoeken aan de huisarts) al dekken met een eigen bijdrage voordat het eigen risico is voldaan.

Gangbare eigen bijdragestructuren:

• Huisartsbezoek: $ 20 tot $ 40
• Specialistisch consult: $ 40 tot $ 80
• Bezoek aan de spoedeisende hulp: $ 100 tot $ 350
• Spoedeisende hulp: $ 50 tot $ 100
• Generieke receptgeneesmiddelen: $ 10 tot $ 30

Eigen bijdragen staan ​​los van het eigen risico. Het zijn voorspelbare, vaste kosten waarmee uw werknemers regelmatig te maken krijgen.

Wat is co-assurantie?

Co-insurance is het percentage van de kosten dat de werknemer betaalt nadat het eigen risico is voldaan, waarbij de verzekering de rest dekt.

Als een plan een eigen risico van $1,500 en een eigen bijdrage van 20% heeft, betaalt de werknemer de eerste $1,500 volledig. Voor kosten daarna betaalt de werknemer 20% en de verzekering dekt 80%.

Co-insurance wordt meestal uitgedrukt als een verhouding. 80/20 is gebruikelijk, wat betekent dat de verzekering 80% betaalt en de werknemer 20%. Een betere regeling voor de werknemer zou 90/10 kunnen zijn. Een regeling met een hogere kostenverdeling zou 70/30 kunnen zijn.

Wat is het maximale bedrag dat je zelf moet betalen?

Het maximale eigen risico (OOP max) is het bedrag dat een werknemer in een verzekeringsjaar betaalt. Zodra dit maximum is bereikt, dekt de verzekering 100% van de kosten voor zorg binnen het netwerk voor de rest van het jaar.

Het maximale bedrag dat je zelf moet betalen (OOP max) omvat eigen risico, eigen bijdragen en medeverzekering, maar niet de premies. Premies blijven immers gewoon betaald worden.

Voor 2026 stellen de IRS en de ACA-regels de maximale eigen bijdrage voor niet-overgenomen zorgverzekeringen vast op:

• Individuele dekking: $10,600
• Gezinsdekking: $21,200

Dit zijn de maximaal toegestane bedragen. Veel verzekeringsplannen hebben lagere maximale eigen bijdragen. Hoe lager de maximale eigen bijdrage, hoe beter de bescherming voor uw werknemer in geval van een ernstige medische gebeurtenis.

Wat is voorafgaande toestemming?

Een voorafgaande toestemming (ook wel pre-autorisatie of pre-goedkeuring genoemd) is een vereiste dat de arts van de werknemer toestemming van de verzekeringsmaatschappij verkrijgt voordat bepaalde behandelingen, verwijzingen naar specialisten of recepten worden vergoed.

Dit concept bestaat in dezelfde vorm niet in de NHS of de meeste Europese gezondheidszorgsystemen. In de VS kan een verzekeringsmaatschappij, zonder voorafgaande toestemming voor een behandeling waarvoor dat vereist is, de claim volledig weigeren, zelfs als de ingreep medisch noodzakelijk is.

Voor veelvoorkomende diensten waarvoor voorafgaande toestemming vereist is, gelden onder andere:

• MRI, CT-scans en andere geavanceerde beeldvormingstechnieken
• Electieve chirurgie
• Bepaalde verwijzingen naar specialisten (met name bij HMO- en POS-plannen)
• Dure of merkgeneesmiddelen op recept
• Klinische behandeling voor psychische problemen

Uw Amerikaanse werknemers moeten weten dat ze vóór een ingreep moeten controleren of er voorafgaande toestemming nodig is, en niet erna. Dit is een van de meest voorkomende en meest vermijdbare oorzaken van onverwachte medische kosten.

Wat is het verschil tussen zorg binnen en buiten het netwerk?

Elke zorgverzekeraar sluit contracten af ​​met een specifieke groep artsen, ziekenhuizen en zorginstellingen. Dit is het netwerk.

Gecontracteerde zorgverleners: Zorgverleners die met de verzekeringsmaatschappij afspraken hebben gemaakt over vastgestelde tarieven. Uw werknemer betaalt aanzienlijk minder wanneer hij of zij gebruikmaakt van gecontracteerde zorgverleners.

Niet -gecontracteerde zorgverleners: Zorgverleners waarmee geen contract is afgesloten. Uw werknemer betaalt veel meer en, afhankelijk van het type polis, vergoedt de verzekering mogelijk helemaal niets.

De kwaliteit van het netwerk is enorm belangrijk. Een abonnement dat er op papier betaalbaar uitziet, maar een beperkt netwerk heeft dat slechts enkele lokale artsen of ziekenhuizen dekt, zorgt voor grote problemen voor werknemers. Bij het evalueren van abonnementen is de omvang van het netwerk net zo belangrijk als de kosten.

Een belangrijke praktische waarschuwing: behandeling in een ziekenhuis dat is aangesloten bij uw zorgverzekering, garandeert niet dat alle zorgverleners die er werken ook aangesloten zijn. Een anesthesioloog of radioloog kan bijvoorbeeld een apart contract hebben en declaraties indienen als niet-aangesloten zorgverlener. De federale wet No Surprises Act, die sinds 2022 van kracht is, biedt enige bescherming tegen onverwachte rekeningen van niet-aangesloten zorgverleners in noodsituaties en voor bepaalde geplande ingrepen, maar deze bescherming is beperkter dan de meeste werknemers denken. Uw Amerikaanse werknemers moeten controleren of zowel de zorginstelling als de individuele zorgverleners aangesloten zijn bij uw zorgverzekering voordat ze een geplande ingreep ondergaan.

Wat is een EOB?

Een EOB (Explanation of Benefits) is een overzicht dat de verzekeringsmaatschappij verstuurt nadat een medische claim is verwerkt. Het laat zien wat er in rekening is gebracht, wat de verzekering heeft betaald, wat er is aangepast op basis van overeengekomen tarieven en wat de werknemer zelf moet betalen. Het is geen factuur, maar een uitleg van hoe de claim is afgehandeld.

Werknemers in de VS ontvangen na elk bezoek aan een zorgverlener en voor elk recept een EOB (Explanation of Benefits). Als werkgever helpt het u te anticiperen op de vragen die uw werknemers over hun zorgverzekering zullen stellen, aangezien zij deze EOB's regelmatig lezen.

Wat is open inschrijving?

De open inschrijvingsperiode is de jaarlijkse periode waarin werknemers hun zorgverzekering kunnen kiezen of wijzigen. Buiten deze periode kunnen werknemers hun dekking alleen wijzigen als er sprake is van een kwalificerende levensgebeurtenis (huwelijk, geboorte van een kind, verlies van andere dekking, enz.).

Voor door de werkgever gesponsorde zorgverzekeringen vindt de open inschrijvingsperiode doorgaans in de herfst plaats voor dekking die ingaat op 1 januari. Uw werknemers hebben duidelijke informatie nodig over wanneer de open inschrijvingsperiode is, welke opties ze hebben en wat er gebeurt als ze deze missen.

Dit is een administratieve verplichting die veel internationale werkgevers overvalt. Een EOR of PEO beheert de open inschrijving namens u.

Het overzicht van voordelen en dekking (Summary of Benefits and Coverage, SBC): Elk zorgplan dat voldoet aan de Affordable Care Act (ACA) moet een gestandaardiseerd SBC-document verstrekken waarin duidelijk het eigen risico, het maximale bedrag dat werknemers zelf moeten betalen, de gedekte diensten en de kosten voor veelvoorkomende medische gebeurtenissen staan ​​vermeld. Bij het vergelijken van plannen is het SBC het meest betrouwbare document. Uw EOR (Employer Organization) of PEO (Professional Employer Organization) zal deze documenten verstrekken voor de plannen die zij aanbieden. Als u zelfstandig plannen evalueert, vraag dan altijd om het SBC voordat u een beslissing neemt.

De verschillende soorten verzekeringen: PPO, HMO, HDHP, EPO, POS

Er zijn vijf hoofdtypen ziektekostenverzekeringen voor werkgevers in de VS. Het begrijpen van de verschillen daartussen is cruciaal voor de beslissing die u neemt bij het kiezen of evalueren van een ziektekostenverzekering.

Wat is een PPO?

Een PPO (Preferred Provider Organization) is een zorgverzekering die werknemers de vrijheid geeft om zonder verwijzing naar elke arts of specialist te gaan, zowel binnen als buiten het netwerk. Zorg binnen het netwerk is goedkoper; zorg buiten het netwerk wordt wel vergoed, maar is duurder.

PPO's zijn het meest voorkomende type zorgverzekering in de VS. Volgens het KFF 2025-onderzoek is 46% van de verzekerde Amerikaanse werknemers aangesloten bij een PPO.

PPO in het kort:

• U heeft geen verwijzing nodig om een ​​specialist te raadplegen.
• Zowel zorg binnen als buiten het netwerk wordt vergoed.
• Hogere premies dan bij een HMO of HDHP.
• Maximale flexibiliteit voor werknemers

Gemiddelde PPO-premies (KFF) 2025:

• Enkele dekking: $ 9,818 per jaar
• Gezinsdekking: $ 28,272 per jaar

PPO's hebben de voorkeur van werknemers die keuzevrijheid willen en bereid zijn daarvoor een hogere premie te betalen. Voor internationale werkgevers die voor het eerst secundaire arbeidsvoorwaarden aanbieden, is een PPO doorgaans de veiligste keuze, omdat het werknemers de breedste toegang tot zorg biedt.

Wat is een HMO?

Een HMO (Health Maintenance Organization) is een zorgverzekering waarbij werknemers gebonden zijn aan een specifiek netwerk van zorgverleners. Werknemers kiezen een huisarts die al hun zorg coördineert. Voor een bezoek aan een specialist is eerst een verwijzing van de huisarts nodig. Zorg buiten het netwerk wordt niet vergoed, behalve in noodgevallen.

Volgens KFF 2025 is 12% van de verzekerde Amerikaanse werknemers aangesloten bij een HMO.

HMO in het kort:

• Vereist een aangewezen huisarts.
• Een verwijzing is vereist om specialisten te raadplegen.
• Geen dekking buiten het netwerk (uitgezonderd noodgevallen).
• Lagere premies dan PPO
• Minder flexibiliteit, meer voorspelbaarheid van de kosten.

HMO's zijn een goede optie voor werknemers die een vaste huisarts hebben die ze vertrouwen en die niet verwachten vaak specialistische zorg nodig te hebben. Ze zijn minder geschikt voor werknemers die veel reizen of die in gebieden wonen waar het HMO-netwerk beperkt is.

Wat is een HDHP?

Een HDHP (High-Deductible Health Plan) is een zorgverzekering met een hoger dan gemiddeld eigen risico en lagere maandelijkse premies. Het nadeel is dat werknemers meer uit eigen zak betalen voordat de verzekering ingaat, maar dat ze maandelijks minder betalen.

Volgens KFF 2025 heeft 33% van de verzekerde Amerikaanse werknemers een HDHP (High Deductible Health Plan), waarmee het de op één na meest voorkomende verzekeringsvorm is. Dit is een stijging ten opzichte van 27% in 2024, de grootste verschuiving in verzekeringsvorm in één jaar tijd in de recente geschiedenis van het onderzoek, doordat werkgevers steeds vaker kiezen voor opties met lagere premies.

Voor 2026 definieert IRS Revenue Procedure 2025-19 een HDHP als een plan met:

• Minimum eigen risico van $1,700 voor een individuele verzekering or € 3,400 voor een gezinsdekking
• Maximale eigen bijdrage van $ 8,500 voor single or $ 17,000 voor familie dekking

Belangrijk: $1,700 is het wettelijk vastgestelde minimum, geen typisch bedrag in de praktijk. De meeste HDHP-plannen van werkgevers hebben een eigen risico tussen $3,000 en $8,000 voor eenpersoonsdekking. Het minimumbedrag van de IRS bepaalt wanneer een plan in aanmerking komt voor koppeling met een HSA, niet wat werkgevers daadwerkelijk aanbieden.

HDHP in het kort:

• Lagere maandelijkse premies
• Hoog eigen risico voordat de dekking ingaat
• Komt in aanmerking voor koppeling met een Health Savings Account (HSA).
• Het meest geschikt voor gezonde werknemers die zelden zorg nodig hebben.

Gemiddelde HDHP-premies (KFF) 2025:

• Enkele dekking: $ 8,620 per jaar
• Gezinsdekking: $ 25,379 per jaar

Het belangrijkste kenmerk van een HDHP is de compatibiliteit met een Health Savings Account (HSA).

Wat is een HSA?

Een HSA (Health Savings Account) is een fiscaal voordelige spaarrekening die alleen gebruikt kan worden in combinatie met een HDHP (High Deductible Health Plan). Werknemers (en werkgevers) storten geld vóór belastingheffing dat gebruikt kan worden voor het betalen van in aanmerking komende medische kosten.

Een HSA (Health Savings Account) biedt een drievoudig fiscaal voordeel: stortingen worden niet belast, de groei is belastingvrij en opnames voor medische kosten zijn eveneens belastingvrij.

Voor 2026 stelt IRS Rev Proc 2025-19 de volgende limieten vast voor HSA-bijdragen:

• $4,400 voor een individuele verzekering
• € 8,750 voor een gezinsdekking
• Een extra inhaalbijdrage van $1,000 voor HSA-rekeninghouders van 55 jaar en ouder

Werknemers zijn eigenaar van hun HSA. Deze wordt jaarlijks overgezet en blijft beschikbaar, ook bij vertrek. Een HDHP met een aanzienlijke werkgeversbijdrage aan de HSA kan een concurrerend en kosteneffectief pakket aan secundaire arbeidsvoorwaarden zijn. Zonder werkgeversbijdrage aan de HSA wordt een HDHP feitelijk gebruikt om de kosten af ​​te wentelen op de werknemer.

Wat is EPO?

Een EPO (Exclusive Provider Organization) is een plan dat elementen van HMO- en PPO-modellen combineert. Net als bij een PPO hebben werknemers geen verwijzing nodig om een ​​specialist te bezoeken. Net als bij een HMO is er geen dekking voor zorg buiten het netwerk, behalve in noodgevallen.

EPO's komen minder vaak voor en worden door KFF vaak onder de PPO-gegevens gerekend. Qua kosten zitten ze tussen HMO's en PPO's in: lagere premies dan een PPO, meer flexibiliteit dan een HMO.

EPO in het kort:

• Voor specialisten is geen verwijzing nodig.
• Alleen binnen het netwerk (uitgezonderd noodgevallen)
• Lagere premies dan PPO
• Een goede middenweg voor werknemers in gebieden met sterke netwerken.

Wat is een POS-plan?

Een POS-plan (Point of Service) combineert kenmerken van HMO- en PPO-plannen. Net als bij een HMO is een huisarts vereist en zijn verwijzingen nodig voor specialisten. Net als bij een PPO wordt zorg buiten het netwerk gedeeltelijk vergoed, maar tegen een hogere prijs.

Volgens KFF 2025 is 9% van de Amerikaanse werknemers met een zorgverzekering aangesloten bij een POS-plan . POS-plannen komen minder vaak voor dan vroeger en zijn zelden de optimale keuze voor een nieuwe werkgever die een arbeidsvoorwaardenpakket opzet.

Overzicht van de verschillende abonnementstypen

Wat werkgevers moeten aanbieden: de ACA-regels

De ACA-werkgeversverplichting

De Affordable Care Act (ACA) legt specifieke verplichtingen op aan grote werkgevers. Zoals bevestigd in IRS Revenue Procedure 2025-26 , is een toepasselijke grote werkgever (Applicable Large Employer, ALE) elke werkgever met 50 of meer voltijdse werknemers.

Als u een ALE bent, moet u:

• Bied minimale essentiële dekking (MEC) aan ten minste 95% van de voltijdse werknemers en hun gezinsleden
• De dekking moet voldoen aan minimumwaarde ten minste 60% van de verwachte zorgkosten dekken
• De dekking moet zijn betaalbaarDe eigen bijdrage van de werknemer voor een individuele verzekering mag niet hoger zijn dan... 9.02% van hun huishoudinkomen in 2025 (9.96% in 2026)

Sancties voor niet-naleving in 2026:

• Straf A (het niet aanbieden van dekking aan 95% van de werknemers): $3,340 per jaar per voltijdwerknemer, minus de eerste 30
• Straf B (dekking die niet betaalbaar is of niet aan de minimumvereisten voldoet): $5,010 per jaar per werknemer die een marktsubsidie ​​ontvangt

Voor een bedrijf met 60 voltijdse werknemers dat geen enkele vorm van ziektekostenverzekering aanbiedt: Boete A = $3,340 x (60 – 30) = $100,200 per jaar . Onze gids voor het budgetteren van uw eerste werknemer in de VS laat zien hoe een ziektekostenverzekering past in het totale kostenmodel voor werkgevers.

Wat als u minder dan 50 werknemers heeft?

Als u minder dan 50 voltijdse werknemers in dienst hebt, is de werkgeversverplichting volgens de Affordable Care Act (ACA) niet van toepassing. U bent wettelijk niet verplicht om een ​​ziektekostenverzekering aan te bieden.

In de praktijk is een ziektekostenverzekering echter vrijwel zeker noodzakelijk. Amerikaanse werknemers verwachten een ziektekostenverzekering. Een professional die geen ziektekostenverzekering aangeboden krijgt van zijn of haar werkgever, zal doorgaans elders een verzekering zoeken. De verplichting is een wettelijke minimumvereiste. Voor kleinere werkgevers is de markt de belangrijkste drijfveer.

Dit is een van de redenen waarom EOR- en PEO+-regelingen zo belangrijk zijn voor kleine internationale teams. Onze vergelijking van de arbeidskosten in de VS en het VK plaatst de volledige kosten van de ziektekostenverzekering in perspectief, samen met alle andere verschillen in werkgeverskosten. Uw werknemers hebben vanaf dag één toegang tot de collectieve ziektekostenverzekering via het plan van de EOR of PEO, zonder dat u aan een minimumaantal werknemers hoeft te voldoen of zelfstandig met verzekeraars hoeft te onderhandelen.

Wat is een goede werkgever? Referentiewaarden voor internationale werkgevers

Wanneer een Amerikaanse kandidaat naar uw zorgverzekering vraagt, vraagt ​​hij of zij niet alleen of u een verzekering aanbiedt. De kandidaat beoordeelt het volgende:

1. Het type abonnement. Een PPO-verzekering staat voor flexibiliteit en een genereuze dekking. Een HDHP-verzekering (High Deductible Health Plan) is weliswaar kostenefficiënter, maar brengt voor sommige kandidaten, met name gezinnen of mensen met chronische gezondheidsproblemen, een verschuiving van de kosten met zich mee.
2. De werkgeversbijdrage. Grote werkgevers (200+ werknemers) dekken gemiddeld ongeveer 84% van de premie voor een individuele verzekering en 74% van de premie voor een gezinsverzekering, volgens KFF 2025. Bij bedrijven met 10 tot 199 werknemers (de categorie waar de meeste internationale bedrijven die in de VS starten onder vallen) is het patroon vergelijkbaar voor individuele dekking, maar liggen de werknemersbijdragen voor gezinsdekking hoger. Bij kleine bedrijven draagt ​​28% van de werknemers jaarlijks $ 12,000 of meer bij aan de gezinsdekking. Het evenaren van de bijdragen van grote werkgevers voor individuele dekking is zowel haalbaar als belangrijk. Gezinsdekking is waar internationale werkgevers het vaakst onder de marktnorm blijven.
3. De netwerkkwaliteit. Omvat het plan de belangrijkste ziekenhuizen en specialistische netwerken in de stad van uw werknemer? Een beperkt netwerk kan een ogenschijnlijk ruimhartig plan in de praktijk veel minder waardevol maken.
4. Het eigen risico. Het gemiddelde eigen risico voor een individuele verzekering bedraagt ​​in 2025 $ 1,886. Een verzekering met een eigen risico dat aanzienlijk hoger ligt, zal negatieve vergelijkingen opleveren. Een verzekering met een eigen risico gelijk aan of lager dan dit bedrag is concurrerend.
5. Het maximale bedrag dat men zelf moet betalen. Hoe lager dit bedrag, hoe beter de bescherming voor uw werknemer in geval van een ernstige medische noodsituatie. Een laag eigen risico is een teken van een kwalitatief goede verzekering.
6. Extra voordelen. Tandheelkundige en oogzorgverzekeringen staan ​​in de VS los van de ziektekostenverzekering en worden als standaard beschouwd. 401(k)-handleiding voor internationale bedrijven Dit onderdeel van hetzelfde gesprek gaat over pensioenvoorzieningen. De vereisten voor gelijke behandeling van geestelijke gezondheidszorg betekenen dat plannen diensten voor geestelijke gezondheidszorg en verslavingszorg op een vergelijkbare manier moeten dekken als medische zorg.

Tandheelkunde en oogzorg: een apart gesprek

De Amerikaanse ziektekostenverzekering dekt standaard geen tandheelkundige of oogzorg. Dit zijn aparte verzekeringsproducten met aparte premies, netwerken en eigen risico's.

Een tandartsverzekering dekt doorgaans het volgende:

• Preventieve zorg (reiniging, röntgenfoto's) voor 100%
• Basisrestauratieve tandheelkunde (vullingen) bij 80%
• Grote restauratieve behandelingen (kronen, wortelkanaalbehandelingen) tegen 50%
• De maximale jaarlijkse uitkering bedraagt ​​doorgaans $1,000 tot $2,000.

Gemiddelde kosten voor een werkgever: $300 tot $600 per werknemer per jaar.

Een zorgverzekering voor oogzorg dekt oogonderzoeken en draagt ​​bij aan de kosten van een bril of contactlenzen.

Gemiddelde kosten voor een werkgever: $100 tot $200 per werknemer per jaar.

Beide aspecten worden door Amerikaanse werknemers in professionele functies verwacht. Vooral een tandartsverzekering wordt als een standaard arbeidsvoorwaarde beschouwd. Het niet aanbieden ervan valt op.

COBRA: Wat gebeurt er als werknemers vertrekken?

COBRA (Consolidated Omnibus Budget Reconciliation Act) is een federale wet die werkgevers verplicht om vertrekkende werknemers de mogelijkheid te bieden hun ziektekostenverzekering tot 18 maanden na vertrek voort te zetten.

Bij COBRA betaalt de werknemer de volledige premie, inclusief zowel het werkgeversdeel als zijn eigen bijdrage, plus maximaal 2% administratiekosten. Dit is aanzienlijk duurder dan de premie die werknemers zelf betalen tijdens hun dienstverband, en de meeste werknemers kiezen er dan ook niet voor, tenzij ze geen andere optie hebben.

Uw verplichtingen als werkgever:

• Stel uw planbeheerder binnen een bepaalde termijn op de hoogte van de kwalificerende gebeurtenis. 30 dagen van de vertrekkende werknemer
• De planbeheerder heeft vervolgens 14 dagen Het versturen van de COBRA-keuzekennisgeving naar de werknemer (in totaal 44 dagen als u zowel werkgever als planbeheerder bent).
• Niet-naleving kan leiden tot boetes van het Ministerie van Arbeid (DOL) tot $110 per dag per getroffen begunstigdeplus eventuele accijnzen van de IRS
• De federale COBRA-regeling is van toepassing op werkgevers met 20 of meer werknemersOnder die drempel kunnen de zogenaamde "mini-COBRA"-wetten van de staat u nog steeds verplichten om een ​​aanvullende dekking aan te bieden.

Dit is nog een administratieve verplichting die EOR- en PEO-regelingen namens u afhandelen. Als u rechtstreeks personeel in dienst hebt, hebt u een systeem nodig voor het beheren van COBRA-meldingen en de naleving daarvan.

Zelfgefinancierde versus volledig verzekerde plannen: wat u moet weten

Naarmate uw personeelsbestand in de VS groeit, kunt u te maken krijgen met het concept van zelfgefinancierde (of zelfverzekerde) zorgverzekeringen. Volgens KFF 2025 heeft 67% van de verzekerde werknemers in de VS een zelfgefinancierde zorgverzekering, waaronder 27% bij kleine bedrijven en 80% bij grote bedrijven.

Volledig verzekerde plannen werken zoals de meeste internationale werkgevers verwachten: u betaalt een vaste premie aan een verzekeraar en de verzekeraar betaalt de schadeclaims. Het risico ligt bij de verzekeraar. Dit is wat EOR- en PEO-groepsplannen doorgaans bieden.

Bij zelfgefinancierde plannen betaalt de werkgever de medische kosten van werknemers rechtstreeks uit de bedrijfskas, vaak via een externe partij die de claims verwerkt. Stop-loss verzekeringen beperken de blootstelling aan catastrofale gebeurtenissen. Zelfgefinancierde plannen kunnen flexibeler en kosteneffectiever zijn op grotere schaal, maar vereisen wel voldoende cashflow om claims op te vangen en een complexe administratie.

Voor internationale bedrijven met een klein aantal medewerkers in de VS zijn volledig verzekerde plannen via een EOR of PEO vrijwel altijd de juiste oplossing. Zelffinanciering is pas het overwegen waard als u een omvangrijk team in de VS hebt en een gevestigde financiële infrastructuur in de VS.

Hoe een EOR of PEO dit alles vereenvoudigt.

Voor internationale bedrijven die voor het eerst werknemers in de VS aannemen, is de complexiteit van de Amerikaanse ziektekostenverzekering een van de belangrijkste argumenten om een ​​Employer of Record- of PEO+-model te gebruiken.

Via een EOR of PEO hebben uw werknemers toegang tot een ziektekostenverzekering via het bestaande collectieve plan van de zorgverlener. Dit betekent:

• Groepstarieven: Uw werknemers profiteren van de gezamenlijke inkoopkracht van honderden of duizenden werknemers. De tarieven en de kwaliteit van de regelingen zijn aanzienlijk beter dan wat een kleine buitenlandse werkgever zelfstandig zou kunnen verkrijgen.
• Geen gedoe met het kiezen van een abonnement: De EOR of PEO heeft al plannen opgesteld, relaties met verzekeraars vastgelegd en premiestructuren bepaald. Je begint niet helemaal vanaf nul.
• De volgende taken werden uitgevoerd door de afdeling uitkeringsadministratie: Open inschrijving, kwalificerende levensgebeurtenissen, COBRA-meldingen, HSA-administratie, coördinatie van tandheelkundige en oogzorg: dit alles wordt door de zorgverzekeraar geregeld.
• ACA-naleving: De EOR of PEO houdt toezicht op de betaalbaarheidsdrempels van de ACA, volgt de subsidiabiliteit en verzorgt de rapportage aan de IRS (formulieren 1094-C en 1095-C voor ALE's).

Bij Foothold America hebben onze EOR- en PEO+-klanten toegang tot concurrerende collectieve zorgverzekeringen in alle 50 staten. Onze gids over PEO versus payrollservice legt uit waarom een ​​transactionele payrollprovider uw werknemers dit soort dekking niet kan bieden.

Wij verzorgen namens onze klanten de administratie van secundaire arbeidsvoorwaarden, de open inschrijvingsperiode en de naleving van de COBRA-regelgeving. Wanneer u met ons samenwerkt, zijn uw Amerikaanse werknemers vanaf dag één goed voorbereid en beschikken ze over een ziektekostenverzekering die concurrerend is op de lokale markt.